فهرست مطالب
رسانه دریانوردان ایران – ۱۶ دی‌ماه، یادآور یکی از تلخ‌ترین حوادث دریایی برای دریانوردان ایرانی است؛ حادثه نفتکش سانچی که در پی برخورد با کشتی فله‌بر کریستال در دریای چین شرقی دچار آتش‌سوزی شد و سرانجام غرق شد. در این سانحه، ۳۰ دریانورد ایرانی و دو خدمه بنگلادشی جان باختند یا مفقود شدند و تنها پیکر سه نفر از خدمه ایرانی پیدا شد. با گذشت سال‌ها، این حادثه همچنان با پرسش‌هایی درباره جزئیات برخورد و سرنوشت خدمه همراه است.
برخورد نفتکش سانچی با کشتی کریستال چگونه رخ داد؟
در دی‌ماه ۱۳۹۶، نفتکش سانچی متعلق به شرکت ملی نفتکش ایران، حامل میعانات گازی و در مسیر کره جنوبی بود که با کشتی فله‌بر چینی کریستال برخورد کرد. این تصادف در دریای چین شرقی رخ داد و به آتش‌سوزی گسترده در نفتکش ایرانی انجامید.
بر اساس روایت منتشرشده از این حادثه، در دقایق پیش از برخورد، خدمه سانچی برای اعلام موقعیت کشتی تلاش کردند و افسر مسئول نیز درصدد تغییر مسیر برآمد. با این حال، وجود یک شناور ماهیگیری در مسیر احتمالی حرکت، شرایط را پیچیده کرده بود.
گزارش‌های مربوط به ثبت اطلاعات سفر کشتی‌ها حاکی از آن است که دو شناور برای جلوگیری از برخورد تلاش کردند، اما این اقدامات به نتیجه نرسید. تنها چند دقیقه پس از تلاش‌های نهایی، برخورد رخ داد و آتش به بخش‌های مختلف سانچی گسترش یافت.
ابهام‌های باقی‌مانده درباره سرنوشت خدمه سانچی
یکی از مهم‌ترین پرسش‌های مطرح‌شده پس از حادثه، زمان و چگونگی جان‌باختن خدمه نفتکش بود. برخی روایت‌های منتشرشده به این موضوع اشاره داشتند که خدمه در همان دقایق ابتدایی حادثه جان خود را از دست داده‌اند؛ با این حال، درباره امکان خروج تعدادی از دریانوردان از کشتی و جزئیات دقیق لحظات اولیه، پرسش‌هایی مطرح شد.
ناپدیدشدن یکی از قایق‌های نجات نیز از جمله مواردی بود که توجه خانواده‌ها و برخی مسئولان را به خود جلب کرد. وجود جلیقه نجات بر تن یکی از پیکرهای کشف‌شده نیز در بحث‌های مربوط به شرایط خدمه مورد توجه قرار گرفت.
با این حال، این موارد به‌تنهایی اثبات نمی‌کنند که دریانوردان توانسته‌اند از نفتکش خارج شوند یا پس از حادثه زنده مانده باشند. تعیین سرنوشت افراد به شواهد معتبر و نتایج بررسی‌های رسمی نیاز دارد.
تماس‌های مشکوک با خانواده‌های دریانوردان
در سال‌های پس از حادثه، برخی خانواده‌های خدمه سانچی از دریافت تماس‌هایی با منشأ نامشخص خبر دادند. در یکی از گزارش‌های رسانه‌ای، به اظهارات پدر یکی از دریانوردان درباره دریافت شمار زیادی تماس از مناطق مختلف جنوب شرق آسیا اشاره شده بود.
این تماس‌ها به گمانه‌زنی‌هایی درباره سرنوشت خدمه دامن زد. برخی خانواده‌ها نیز برای پیگیری حقوقی موضوع و اعتراض به صدور گواهی فوت اقدام کردند.
در گزارش‌های منتشرشده، به ابطال گواهی فوت شماری از خدمه اشاره شده است؛ موضوعی که در کنار دیگر ابهام‌ها، همچنان برای خانواده‌های درگیر این پرونده اهمیت دارد. با این حال، ابطال گواهی فوت به‌تنهایی به معنای اثبات زنده‌بودن افراد نیست و باید در چارچوب تصمیم‌های قضایی و مستندات هر پرونده بررسی شود.
چرا خدمه کشتی کریستال نجات یافتند؟
نجات خدمه کشتی کریستال در مقایسه با سرنوشت دریانوردان سانچی، یکی دیگر از پرسش‌های مطرح‌شده درباره این سانحه بود. در حالی که نفتکش ایرانی به‌سرعت درگیر آتش‌سوزی شد، خدمه کشتی چینی توانستند از حادثه جان سالم به در ببرند.
در برخی تحلیل‌های کارشناسی منتشرشده، جهت حرکت گازهای سمی و شرایط قرارگیری دو کشتی از عوامل مؤثر بر تفاوت شرایط خدمه عنوان شده است. همچنین، فرصت محدود برای ترک کشتی و استفاده از تجهیزات نجات، از جمله موضوعات مطرح در بررسی این حادثه بوده است.
با این حال، برای تعیین دقیق نقش هر عامل در مرگ خدمه سانچی و نجات خدمه کریستال، باید به گزارش‌های رسمی بررسی سانحه و شواهد فنی استناد کرد.
سانچی؛ زخمی که برای خانواده‌های دریانوردان باقی ماند
حادثه سانچی تنها یک برخورد دریایی و غرق‌شدن یک نفتکش نبود؛ این سانحه زندگی خانواده‌هایی را تحت تأثیر قرار داد که سال‌ها در انتظار روشن‌شدن سرنوشت عزیزان خود ماندند.
برای جامعه دریانوردی ایران نیز سانچی یادآور خطرهای جدی فعالیت در دریا، اهمیت تجهیزات ایمنی و ضرورت بررسی دقیق حوادث دریایی است. نام دریانوردان این نفتکش همچنان در حافظه خانواده‌ها و همکارانشان زنده است و پرسش‌های باقی‌مانده درباره این حادثه، اهمیت شفافیت و پاسخ‌گویی در بررسی سوانح دریایی را برجسته می‌کند.
