آموزش ها

راهنمای ورود به شغل ملوانی

راهنمای ورود به شغل ملوانی
فهرست مطالب
  1. ملوان دریایی کیست و چه وظایفی دارد؟
  2. انواع ملوانان و رتبه‌های شغلی در کشتی
  3. ۱. ناخدا یا کاپیتان کشتی
  4. ۲. افسر اول یا افسر ارشد عرشه
  5. ۳. افسر دوم کشتی
  6. ۴. افسر سوم کشتی
  7. ۵. ناوبر کشتی
  8. ۶. راهنمای دریایی یا پایلوت
  9. ۷. مهندس دریایی
  10. ۸. بوسون یا سرملوان عرشه
  11. ۹. سکاندار کشتی
  12. ۱۰. فرمانده قایق کمکی
  13. ۱۱. افسران کشتی
  14. ۱۲. مسئول علائم و ارتباطات دریایی
  15. ۱۳. ملوان عرشه
  16. ۱۴. ملوان توانا
  17. ۱۵. ملوان معمولی
  18. ۱۶. کادت دریایی
  19. شرایط استخدام و ورود به شغل ملوانی
  20. چگونه مسیر شغلی مناسب در دریانوردی را انتخاب کنیم؟

رسانه دریانوردان ایران – ملوان دریایی یکی از اعضای اصلی خدمه کشتی است که بر اساس نوع شناور، جایگاه شغلی و میزان تجربه، وظایف مشخصی را در طول سفر بر عهده دارد. از انجام امور عرشه و نگهداری تجهیزات گرفته تا هدایت کشتی و مدیریت عملیات دریایی، مشاغل مختلفی در ساختار خدمه وجود دارند. آشنایی با انواع ملوانان، مسئولیت‌های آن‌ها و رتبه‌های دریایی می‌تواند به افرادی که قصد ورود به صنعت دریانوردی دارند، کمک کند مسیر شغلی مناسب خود را بهتر بشناسند.

ملوان دریایی کیست و چه وظایفی دارد؟

ملوان دریایی به فردی گفته می‌شود که در قالب خدمه یک کشتی یا شناور فعالیت می‌کند. وظایف او به نوع کشتی، ساختار سازمانی خدمه و جایگاه شغلی‌اش بستگی دارد. در کشتی‌های تجاری، ملوانان بخش مهمی از عملیات روزانه را بر عهده دارند و در نگهداری تجهیزات، انجام امور عرشه و رعایت الزامات ایمنی مشارکت می‌کنند.

ملوانان عرشه معمولاً مسئول فعالیت‌هایی هستند که به بخش‌های بیرونی کشتی و تجهیزات عرشه مربوط می‌شوند. در مقابل، کارکنان بخش موتورخانه بر راه‌اندازی، نگهداری و تعمیر سامانه‌های فنی تمرکز دارند. افسران نیز بر اساس مسئولیت و تخصص خود، وظایف ناوبری، نظارت و مدیریت عملیات را انجام می‌دهند.

انواع ملوانان و رتبه‌های شغلی در کشتی

ساختار خدمه در کشتی‌های تجاری از جایگاه‌های مختلفی تشکیل شده است. هر جایگاه مسئولیت و سطح اختیارات مشخصی دارد. البته عنوان‌ها و تعداد افراد هر رده ممکن است با توجه به نوع شناور، مقررات مربوطه و ساختار شرکت کشتیرانی متفاوت باشد.

۱. ناخدا یا کاپیتان کشتی

ناخدا بالاترین مقام عملیاتی کشتی است و مسئولیت کلی هدایت شناور، ایمنی سفر و مدیریت عملیات را بر عهده دارد. او بر عملکرد خدمه نظارت می‌کند و درباره تصمیم‌های مهم مرتبط با مسیر و شرایط دریانوردی مسئولیت دارد.

ناخدا لزوماً مالک کشتی نیست، اما در طول مأموریت، مسئولیت فرماندهی آن را بر عهده دارد.

۲. افسر اول یا افسر ارشد عرشه

افسر اول معمولاً پس از ناخدا، یکی از مهم‌ترین جایگاه‌های مدیریتی در بخش عرشه را بر عهده دارد. نظارت بر فعالیت‌های عرشه، هماهنگی امور مربوط به بار و اطمینان از اجرای وظایف محوله، از مسئولیت‌های متداول این افسر است.

افسر اول همچنین در شرایطی که ناخدا در دسترس نباشد، مطابق اختیارات و مقررات مربوطه وظایف فرماندهی را بر عهده می‌گیرد.

۳. افسر دوم کشتی

افسر دوم یکی از افسران بخش عرشه است که معمولاً مسئولیت اصلی برنامه‌ریزی و اجرای امور ناوبری را بر عهده دارد. تهیه و به‌روزرسانی نقشه‌های دریایی، بررسی مسیر سفر و آماده‌سازی اطلاعات ناوبری از جمله وظایف متداول این جایگاه است.

افسر دوم در ساختار عملیاتی کشتی با ناخدا و سایر افسران همکاری می‌کند و مسئولیت‌های او بر اساس نوع شناور و تقسیم کار تعیین می‌شود.

۴. افسر سوم کشتی

افسر سوم از افسران عرشه است و در بسیاری از کشتی‌ها مسئولیت نظارت بر تجهیزات ایمنی و اضطراری را بر عهده دارد. بررسی وضعیت قایق‌های نجات، تجهیزات آتش‌نشانی و آمادگی سامانه‌های اضطراری می‌تواند بخشی از وظایف او باشد.

این افسر همچنین در امور روزمره عرشه و اجرای دستورالعمل‌های ایمنی مشارکت می‌کند.

۵. ناوبر کشتی

ناوبر مسئول برنامه‌ریزی و بررسی مسیر حرکت شناور است. استفاده از نقشه‌های دریایی، سامانه‌های ناوبری و اطلاعات مربوط به عمق آب، موقعیت جغرافیایی و خطرهای احتمالی در مسیر، از جمله فعالیت‌های این حوزه محسوب می‌شود.

در کشتی‌های تجاری، وظایف ناوبری معمولاً میان ناخدا و افسران عرشه تقسیم می‌شود و ممکن است عنوان شغلی مستقل ناوبر وجود نداشته باشد.

۶. راهنمای دریایی یا پایلوت

راهنمای دریایی فردی متخصص در شناخت شرایط محلی آبراه‌ها، بنادر و مسیرهای دشوار دریایی است. او هنگام ورود یا خروج کشتی از برخی بنادر و عبور از آبراه‌های خاص، اطلاعات و راهنمایی‌های تخصصی ارائه می‌کند.

پایلوت معمولاً برای همان بخش از مسیر به کشتی ملحق می‌شود و پس از پایان مأموریت از آن پیاده می‌شود. نقش او با ناوبر کشتی متفاوت است و به شناخت دقیق شرایط محلی ارتباط دارد.

۷. مهندس دریایی

مهندسان دریایی مسئول بهره‌برداری، نگهداری و تعمیر تجهیزات فنی کشتی هستند. موتورهای اصلی و کمکی، سامانه‌های مکانیکی و تجهیزات مرتبط با تولید و توزیع انرژی می‌توانند در حوزه مسئولیت آن‌ها قرار بگیرند.

در این بخش، مهندس ارشد مسئولیت مدیریتی مهمی دارد و سایر مهندسان بر اساس ساختار موتورخانه، وظایف تخصصی خود را انجام می‌دهند.

۸. بوسون یا سرملوان عرشه

بوسون که در فارسی معمولاً با عنوان سرملوان عرشه شناخته می‌شود، بر انجام بسیاری از فعالیت‌های عملیاتی عرشه نظارت دارد. هماهنگی کار ملوانان، نگهداری تجهیزات، نظافت، رنگ‌آمیزی و آماده‌سازی ابزارهای عرشه از جمله وظایف متداول اوست.

سرملوان معمولاً با افسران عرشه همکاری می‌کند و در اجرای برنامه‌های کاری روزانه نقش دارد.

۹. سکاندار کشتی

سکاندار مسئول اجرای دستورات مربوط به هدایت کشتی و تنظیم سکان است. او باید فرمان‌های صادرشده از سوی افسر مسئول را به‌درستی اجرا کند و در حفظ مسیر تعیین‌شده دقت داشته باشد.

در کشتی‌های بزرگ، هدایت سکان می‌تواند به یکی از اعضای آموزش‌دیده خدمه واگذار شود. استفاده از سامانه‌های هدایت خودکار نیز به شرایط عملیاتی و دستورالعمل‌های کشتی بستگی دارد.

۱۰. فرمانده قایق کمکی

در برخی ساختارهای دریایی، عنوان‌هایی مانند کاکسوین (Coxswain) برای فرد مسئول هدایت یا فرماندهی یک قایق کوچک به کار می‌رود. این مسئولیت ممکن است به قایق‌های نجات، قایق‌های کمکی یا شناورهای کوچک مرتبط باشد.

وظایف دقیق این جایگاه به نوع شناور، تجهیزات و مقررات مربوطه بستگی دارد.

۱۱. افسران کشتی

افسران دریایی افرادی هستند که بر اساس صلاحیت حرفه‌ای، آموزش و مدارک دریانوردی، مسئولیت‌های تخصصی و نظارتی را بر عهده دارند. آن‌ها ممکن است در بخش عرشه یا موتورخانه فعالیت کنند.

سطح مسئولیت، اختیارات و وظایف هر افسر به گواهینامه صلاحیت، سمت شغلی و ساختار عملیاتی کشتی وابسته است.

۱۲. مسئول علائم و ارتباطات دریایی

در برخی ساختارهای دریایی، مسئول علائم وظیفه برقراری ارتباط با استفاده از روش‌های مشخص دریایی، مانند پرچم‌ها و چراغ‌های علامت‌دهی را بر عهده دارد.

با گسترش سامانه‌های ارتباطی مدرن، بسیاری از این وظایف در کشتی‌های تجاری امروزی میان کارکنان واجد صلاحیت و مسئولان ارتباطات تقسیم شده‌اند.

۱۳. ملوان عرشه

ملوان عرشه از اعضای اجرایی خدمه است و در انجام امور روزمره عرشه مشارکت می‌کند. آماده‌سازی تجهیزات، نظافت، رنگ‌آمیزی، نگهداری ابزارها و کمک در عملیات مربوط به عرشه از جمله وظایف این گروه است.

ملوانان عرشه با کسب تجربه و گذراندن آموزش‌های لازم می‌توانند برای پذیرش مسئولیت‌های بالاتر اقدام کنند.

۱۴. ملوان توانا

ملوان توانا که در اصطلاح انگلیسی Able Seafarer یا در برخی کاربردها Able Seafarer Deck نامیده می‌شود، دریانوردی است که مهارت و صلاحیت بیشتری نسبت به نیروی تازه‌کار دارد.

او می‌تواند در عملیات عرشه، نگهداری تجهیزات و فعالیت‌های مربوط به ایمنی مشارکت کند. شرایط احراز این جایگاه به آموزش، سابقه دریانوردی و گواهینامه‌های مورد نیاز بستگی دارد.

۱۵. ملوان معمولی

ملوان معمولی یا Ordinary Seafarer از رده‌های ابتدایی فعالیت در بخش عرشه محسوب می‌شود. وظایف او می‌تواند شامل نظافت، رنگ‌آمیزی، جابه‌جایی تجهیزات و کمک به ملوانان باتجربه‌تر باشد.

این جایگاه برای افرادی که قصد کسب تجربه عملی در محیط کشتی را دارند، اهمیت دارد؛ البته شرایط ورود به آن به مقررات و الزامات شغلی مربوطه وابسته است.

۱۶. کادت دریایی

کادت دریایی فردی است که برای کسب آموزش عملی و تکمیل مسیر حرفه‌ای خود، دوره کارآموزی دریایی را می‌گذراند. کادت‌ها ممکن است در بخش عرشه یا موتورخانه آموزش ببینند و زیر نظر افسران و کارکنان باتجربه فعالیت کنند.

جایگاه کادت با ملوان معمولی یکسان نیست؛ زیرا کادت معمولاً در چارچوب یک برنامه آموزشی و با هدف کسب صلاحیت حرفه‌ای فعالیت می‌کند.

شرایط استخدام و ورود به شغل ملوانی

شرایط استخدام ملوان دریایی به نوع کشتی، سمت مورد نظر و مقررات حاکم بر فعالیت دریایی بستگی دارد. برخی مشاغل به آموزش‌های تخصصی، گواهینامه‌های دریانوردی و معاینات پزشکی نیاز دارند. همچنین، میزان تجربه عملی و صلاحیت حرفه‌ای می‌تواند در پذیرش افراد برای جایگاه‌های مختلف مؤثر باشد.

برای فعالیت در کشتی‌های تجاری، متقاضیان باید پیش از ثبت‌نام در دوره‌های آموزشی یا ارسال درخواست استخدام، شرایط مربوط به سمت مورد نظر را بررسی کنند. دوره‌های آموزشی مورد تأیید، مدارک لازم و الزامات پزشکی باید با توجه به مقررات جاری سازمان بنادر و دریانوردی و نوع فعالیت دریایی انتخاب شوند.

چگونه مسیر شغلی مناسب در دریانوردی را انتخاب کنیم؟

انتخاب مسیر شغلی در دریانوردی به علاقه، توانایی و هدف حرفه‌ای فرد بستگی دارد. افرادی که به ناوبری و مدیریت عملیات کشتی علاقه دارند، می‌توانند مسیر آموزش افسران عرشه را بررسی کنند. علاقه‌مندان به موتور و تجهیزات فنی نیز می‌توانند مسیر مهندسی دریایی را دنبال کنند.

در مقابل، ورود به برخی جایگاه‌های اجرایی عرشه ممکن است مسیر متفاوتی داشته باشد. بررسی شرایط پذیرش، مدارک مورد نیاز و فرصت‌های پیشرفت شغلی، نخستین گام برای انتخاب آگاهانه در صنعت دریانوردی است.

شناخت وظایف ملوانان و افسران، تنها آشنایی با عنوان‌های شغلی نیست؛ بلکه به متقاضیان کمک می‌کند مسئولیت‌های هر جایگاه و مسیر پیشرفت حرفه‌ای خود را بهتر بشناسند.

رتبه‌ها را بر اساس ساختار کشتی مرتب کنتفاوت ملوان، افسر و کادت را روشن‌تر کن

دیدگاه خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.